Najczęściej zadawane pytania na temat systemów dla uczelni

Systemy dla uczelni wspierają wszystkie kluczowe obszary ich działalności – od zarządzania procesem dydaktycznym, przez obsługę studentów i administracji, po ewidencję kadry akademickiej, rozliczenia finansowe i integrację z systemami zewnętrznymi, a także działalność naukowo-badawczą. Nowoczesne oprogramowanie automatyzuje procesy i poprawia jakość zarządzania uczelnią.

Oferowane systemy IT są zgodne z ustawą Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, rozporządzeniami ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego dotyczącymi dokumentacji przebiegu studiów oraz wymogami RODO w zakresie ochrony danych osobowych. Spełniają także wymagania ustawy o dostępności cyfrowej, m.in. dzięki wbudowanym mechanizmom walidacji treści pod kątem zgodności z WCAG 2.2 Systemy są regularnie aktualizowane w odpowiedzi na zmieniające się regulacje.

Tak, systemy są przygotowane do wzajemnej integracji i łączenia z rozwiązaniami zewnętrznymi. USOS udostępnia publiczne API, IRK współpracuje m.in. z ePUAP i Krajowym Rejestrem Matur, a system e-legitymacji łączy się z oprogramowaniem dziekanatowym i kadrowym. Konkretny zakres integracji ustalamy na etapie analizy przedwdrożeniowej, dopasowując go do środowiska IT danej uczelni.

Tak, systemy dla uczelni umożliwiają pracę zdalną, zapewniając dostęp do danych i dokumentacji. Pracownicy administracji korzystają z nich z dowolnego miejsca z dostępem do Internetu, a ekstranet studencki zintegrowany z systemem dziekanatowym pozwala przez całą dobę składać wnioski i śledzić status spraw online, także w dni wolne od pracy.

Nie, interfejsy systemów dla uczelni są projektowane z myślą o osobach bez przygotowania technicznego – są czytelne i dostosowane do codziennych potrzeb studentów, wykładowców i pracowników administracji. Oferujemy także pakiet szkoleń merytorycznych dla personelu uczelni, podczas których prezentujemy obsługę oraz najważniejsze funkcje i możliwości systemu.

Tak, programy dla uczelni mają budowę modułową, dzięki czemu instytucja może uruchamiać kolejne funkcjonalności w miarę rosnących potrzeb, bez wymiany całego systemu. Nowe moduły działają w tym samym środowisku i korzystają ze wspólnych danych, co ogranicza koszty rozbudowy.

Systemy wykorzystują m.in. szyfrowanie danych, mechanizmy autoryzacji dostępu, regularne kopie zapasowe i rejestrowanie aktywności użytkowników. Dostęp do danych jest kontrolowany zgodnie z rolą użytkownika – student, pracownik administracji i kadra naukowa widzą tylko te informacje, do których mają uprawnienia.